Oldau barrage, Waterkrachtcentrale en stuwdam in Hambühren en Winsen an der Aller, Duitsland.

De Oldau-dam overspant de rivier de Aller en integreert een waterkrachtcentrale met waterbeheersingsmechanismen en een sluis. Het ontwerp weerspiegelt vroege 20e-eeuwse ingenieurskunde met zware betonnen en stalen onderdelen.

De stuw en de sluis werden van 1909 tot 1918 gebouwd in het kader van de kanalisering van de Aller tussen de Leinemonding en Celle, in 1908 besloten door de Pruisische staatsregering. De waterkrachtcentrale volgde: bouw vanaf 1910, in bedrijf in 1911 met 300 kW. De stad Celle verkocht haar in 1926 aan PreussenElektra; in 1972 stilgelegd, werd ze in 1974 voor sloop behoed en tot technisch monument verklaard. Sinds 1982 draaien de drie Francisturbines weer.

De drie Francisturbines met verticale as van de centrale, elk 30 cm in hoogte versprongen om bij wisselende waterstanden te werken, drijven de generatoras aan via klokvormige houten kamraderen. In 1974 van sloop gered en tot technisch monument verklaard, levert de installatie sinds 1982 weer stroom, geautomatiseerd en op afstand bewaakt.

De sluiskolk is 159 m lang en 10 m breed, met een maximaal verval van 3,18 m; schepen tot 55 m lang, 6,60 m breed en 650 t zijn toegelaten. Sinds 1969 gebruiken alleen sport- en passagiersschepen de sluis. De stuw en sluis worden beheerd door het Wasserstraßen- und Schifffahrtsamt Verden.

Sinds 1982 draaien de drie Francisturbines weer, elk 30 centimeter in hoogte versprongen om bij wisselende waterstand te werken. Ze staan in serie en drijven via klokvormige houten kamraderen de liggende generatoras aan; het verval bedraagt 4,0 meter.