Hochbunker Neunkirchen, Luchtschuurtoren in Neunkirchen, Duitsland

Hochbunker Neunkirchen is een luchtaanvalstoren van gewapend beton van planningstype 2c, gebouwd als een puntige kegel zodat bommen afketsen. Binnen liggen negen verdiepingen rond een centrale houten trap, met hoofdingang en nooduitgang tegenover elkaar. De hoofdingang voert via een houten trap naar de derde verdieping, de nooduitgang van de tweede verdieping naar het terrein beneden.

De toren werd in 1939/40 gebouwd door het bedrijf Franz Brüggemann uit Hamborn voor de Neunkircher Eisenwerk en bood plaats aan 400 personen, maar in geval van nood hadden alleen Duitse personeelsleden toegang. Hij behoort tot de meer dan 200 zulke torens die tussen 1936 en 1940 in het Duitse Rijk werden opgericht en tot de slechts drie in het Saarland. Begin 21e eeuw liet de stad Neunkirchen de bunker grondig restaureren en toegankelijk maken.

De bijnaam van de toren, Spitzbunker of Winkelturm, komt van architect Leo Winkel, die het kegelvormige ontwerp patenteerde. Binnen zijn houten banken tegen de gebogen wand, een toilet en muurinscripties bewaard. Begin 21e eeuw liet de stad de toren restaureren en toegankelijk maken.

Het schuilplaats ligt in het centrum van Neunkirchen met goed openbaar vervoer en lokale bussen bereikbaar. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen omdat sommige binnenruimtes oneffen vloeren en beperkte natuurlijke verlichting hebben.

De kegelvorm werd gepatenteerd door de Keulse architect Leo Winkel, die zijn baan bij Thyssen AG opzegde om een eigen bedrijf te beginnen. De punt voorkwam dat bommen recht troffen en maakte camouflage eenvoudiger dan bij gewone bunkers. Van de ruim 200 zulke torens die tussen 1936 en 1940 in het Duitse Rijk verrezen, stonden er slechts drie in Saarland.