Calverbühl, Natuurmonument in Dettingen an der Erms, Duitsland.

De Calverbühl is een 509 m hoge verheffing ten zuiden van Dettingen an der Erms, een kleine vulkanische pijp van de Zwabische vulkaan waarvan het gesteente zich door talrijke lapilli onderscheidt. Op de top staat een van verre zichtbare linde. De hellingen dragen halfdroge graslanden.

Tot de Reformatie van 1534 stond op de top van de Calverbühl een kapel. De inwoners van Dettingen maakten er op Markustag, 25 april, regelmatig een bedevaart naartoe. Van de kapel is niets bewaard gebleven.

De naam van de heuvel gaat waarschijnlijk terug op de oude veldnaam Karpfenbühl, die later Calverbühl werd. Tot de Reformatie van 1534 stond er een kapel op de top, waar de bevolking van Dettingen op Markustag, 25 april, geregeld een bedevaart naartoe hield. Vandaag is de heuvel met zijn linde op de top en de halfdroge graslanden op de hellingen een beschermd natuurmonument en geotoop.

De top is te voet bereikbaar vanuit Dettingen an der Erms, ongeveer 1000 m noordelijker; de heuvel ligt op de westelijke helling van het Ermsdal. De linde op de top en de halfdroge graslanden op de hellingen zijn beschermd als natuurmonument en geotoop, dus blijf op de paden.

Geofysische metingen toonden op de Calverbühl een sterke geomagnetische anomalie, veroorzaakt door ferromagnetische mineralen, vooral magnetiet, in het vulkanische gesteente. Otto Mäussnest vermeldt later dat blikseminslag het magnetisme van de heuvel heeft versterkt. Het gesteente bestaat uit lapilli, niet uit basalt.