Orangerie, Barokke orangerie in Erlangen, Duitsland

De Orangerie is een barokgebouw in Erlangen met een half-ovaal grondplan, pavillons aan beide uiteinden en een centrale rechthoekige waterzaal. Het driegebogen portaal aan de zuidzijde dient als de hoofdingang van deze structuur.

Markgraaf Christian Ernst schonk het slot Erlangen in 1703 aan zijn echtgenote Elisabeth Sophie. Zij liet de Orangerie tussen 1704 en 1706 bouwen als onderdeel van het slotcomplex, met broeikas, woonvertrekken en feestzaal. In 1818 ging het over naar de Friedrich-Alexander-Universiteit en sindsdien huisvest het faculteiten en kantoren, waaronder het instituut voor kerkmuziek en het kunsthistorisch seminarie vanaf 1914.

De zuidelijke gevel toont beeldhouwwerken die de vier seizoenen vertegenwoordigen door middel van Romeinse goden Flora, Ceres, Bacchus en Vulcanus. Deze figuren geven de ruimte een mythologische dimensie die bezoekers opmerken bij binnenkomst.

De hoofdingang is het driebogige portaal in de zuidgevel, geflankeerd door dubbele zuilen en bekroond door een onderbroken segmentfronton; de noordgevel heeft drie eenvoudige deuren tussen Dorische pilasters. Het gebouw is één verdieping hoog en de waterzaal beslaat het rechthoekige midden tussen de gebogen vleugels.

Tijdens de renovatie van 2009-2012 ontdekten werknemers oorspronkelijke schelpvormige waterbakken die in de vloer waren ingebed. Deze bevindingen onthulden de waterfuncties die ooit het doel van het gebouw bepaalden.