Haus Walbeck, Waterburcht in Walbeck, Geldern, Duitsland

Haus Walbeck is een waterburcht in Walbeck, een wijk van Geldern in de Nederrijnregio. Het hoofdgebouw is een tweelaagse bakstenen constructie van ongeveer 25 bij 30 meter, met vier vleugels rond een kleine binnenplaats. Op de hoeken aan de voet van het dak staan kleine torentjes, en het huidige uiterlijk volgt het voorbeeld van een Nederlandse casteel.

Haus Walbeck werd in 1403 voor het eerst vermeld als middelpunt van de heerlijkheid Walbeck, in bezit van de Schenken von Nideggen. In 1452 werd de heerlijkheid verdeeld tussen de eigenaren van Walbeck en het nabije Haus Steprath, een deling die tot in de 18e eeuw duurde. Na de families von Bylandt en von Gramey volgden vanaf 1653 de von Bönninghausen. De Walbeckse linie stierf begin 19e eeuw uit; daarna diende het huis als woonhuis, als herstellingsoord voor mijnwerkers en vanaf 1955 als zetel van het Instituut voor Christelijke Sociale Pedagogiek.

Haus Walbeck was het middelpunt van de Herrlichkeit Walbeck, een kleine heerlijkheid van de Schenken von Nideggen die in 1403 voor het eerst werd vermeld. In 1452 werd de heerlijkheid verdeeld tussen de eigenaren van Walbeck en het nabije Haus Steprath; die deling duurde tot in de 18e eeuw. Vanaf 1653 was het huis in bezit van de familie von Bönninghausen.

Het landgoed ligt in het buitengebied buiten Geldern en is het gemakkelijkst per auto te bereiken, omdat het openbaar vervoer in dit gebied beperkt is. Het is verstandig om voor het bezoek de toegangsvoorwaarden te controleren, omdat delen van het terrein niet altijd toegankelijk zijn voor het publiek.

Het hoofdgebouw is een tweelaagse bakstenen vierkantshoeve van ongeveer 25 bij 30 meter rond een kleine binnenplaats. De torentjes op de hoeken aan de dakvoet waren vroeger verbonden door weerganen op de zolder. Na een brand in 1836 werd het huis herbouwd zonder één verdieping.