Mumien von Illmersdorf, Mummiekelder in een dorpskerk in Illmersdorf, Duitsland

De Mummiën van Illmersdorf bestaan uit elf natuurlijk geconserveerde resten die in de kerkkrypte rusten en vormen de grootste verzameling van dit soort in Brandenburg. De ondergrondse kamer bood koude en droge omstandigheden die deze uitzonderlijke conservering over vele eeuwen mogelijk maakten.

Caspar Ernst von Normann, officier uit een Rügens adellijk geslacht, kocht in 1738 het landgoed Illmersdorf en liet in 1742 de kerk bouwen in plaats van de landgoedkapel. Onder de galerij liet hij een crypte van 7,80 bij 3,10 bij 2,30 meter inrichten voor zichzelf en zijn echtgenote Johanna Louise von Barfus. De bouwheer zelf werd hier in 1748 begraven, en de crypte bleef tot 1821 in gebruik als grafkelder.

De kisten bevatten vijf vrouwen, drie mannen, twee kinderen en een zuigeling; de schoondochter van de bouwer stierf in het kraambed en werd met haar kind in dezelfde kist begraven. Oudere dorpsbewoners herinneren zich grafgiften in de kisten, vermoedelijk uiterlijk na de Tweede Wereldoorlog geplunderd. In 1945 plunderden soldaten van het Rode Leger de crypte en bewoners verhinderden dat de kisten op het dorpsplein werden verbrand.

Vijf van de elf mummies liggen achter een glasplaat in vier kisten; de overige zes kisten blijven gesloten. De plaat houdt het klimaat in de grafkelder gelijkmatig droog om schimmel tegen te gaan. In 2013 bezochten ongeveer 1500 mensen de beschermde vakwerkkerk.

Dit is de enige bekende mummiëverzameling in Lusatia, waardoor het bijzonder waardevol is voor archeologisch onderzoek in het oosten van Duitsland. Natuurlijke mummificatie in deze regio was zeldzaam en onverwacht, wat deze bevindingen wetenschappelijk belangrijk maakte.