Stiftskirche Römhild, Gotische kerk in Römhild, Duitsland.

Stiftskirche Römhild is een gotische hallekerk met drie beuken en ribbengewelven die een gevoel van verticale ruimte creëren door zuilen en bogen. Het oostelijke koor huisvest een groot altaar, terwijl een westelijk koor het orgel boven de ingang ondersteunt.

De kerk wordt voor het eerst vermeld in 1341. In 1450 verhief de Würzburgse bisschop Gottfried haar tot stiftskerk, en tot 1470 werd onder graaf Georg I van Henneberg een nieuwe hallenkerk gebouwd. Vanaf 1465 gebruikten de Hennebergers haar als hof- en begrafeniskerk; in 1546 werd onder graaf Berthold XVI de Reformatie ingevoerd, en na het bezoek van 1556 werd het stift opgeheven en werd de kerk de hoofdpfarrkerk van de stad.

Het barokke altaar van 1692 toont het doopsel van Jezus met Johannes de Doper en zijn discipelen in een levendige scène. Dit versierde kunstwerk bepaalt nog steeds het binneninterieur en trekt bezoekers aan met zijn gedetailleerde vakmanschap.

De kerk staat aan het einde van de noordelijke zijbeuk naast het oostkoor, waar de ongeveer 48 meter hoge toren oprijst; de sacristie bevindt zich in de sokkelverdieping van de toren onder een eigen ribgewelf. De begane grond van het westelijke kerkportaal vormt een ingangshal, en een stenen inscriptie erboven getuigt van de bouw van de kerk en de stichting. De kerkbibliotheek met 846 titels, waarvan 196 in de 16e eeuw gedrukt, is een historische verzameling en geen openbare leeszaal.

De bronzen graven van de graven van Henneberg werden tussen 1488 en 1510 gegoten in het Neurenbergse atelier van Peter Vischer de Oudere en zijn zonen, en in 1735 overgebracht naar de doopkapel. Het zijn een beeld van Otto IV van Henneberg en het graf van Hermann VIII van Henneberg en Elisabeth van Brandenburg, met in totaal 16 wapens.