Pankratiuskapelle, Protestantse kapel in Giessen, Duitsland

De Pankratiuskapelle is een eenbeukige noodkerk die in 1949 werd gebouwd volgens Otto Bartnings type B: 25 meter lang, 11,50 meter breed en ongeveer 11 meter hoog, met plaats voor circa 500 bezoekers. De zuidwestzijde sluit af met een veelhoekige vijf-achtste koorsluiting, en de houten spantconstructie is grotendeels in originele staat bewaard. De foto toont het steile dak van grijsbruine rechthoekige pannen, een gevel van roodbruine steenblokken met een rond maaswerkvenster en een donkere boogdeur, en een lager dakvlak boven een rij rechthoekige vensters.

Een aan de heilige Pancratius en Maria gewijde kapel stond in Giessen sinds de 13e eeuw en werd in 1248 voor het eerst vermeld; haar gotische opvolger heette in 1334 voor het eerst parochiekerk. Na de sloop van 1809 verrees van 1810 tot 1821 een classicistische kerk. Die brandde uit bij het bombardement van 6 december 1944, en de puinhopen werden hergebruikt voor de noodkapel die op 2 oktober 1949 werd ingewijd.

De naam Pankratius verwijst naar de middeleeuwse stadskerk die aan de heilige Pankratius en Maria was gewijd en in 1248 voor het eerst werd vermeld. Sinds 2004 vormen de Matthäus- en Markusgemeente de Evangelische Pankratiusgemeinde, die zich verbonden weet met het sociaal-politieke werk van Georg Schlosser, haar eerste predikant van 1893 tot 1915. De laatgotische toren van de in 1944 verwoeste stadskerk behoort tot de gemeente en dient haar als klokkentoren.

De kapel staat ongeveer 80 meter ten westen van de laatgotische toren van de verwoeste Stadtkirche, die de gemeente als klokkentoren dient. Het gebouw werd 5 meter achter de straatrooilijn geplaatst na een geschil tussen Otto Bartning en de stedelijke bouwdienst, die 10 meter eiste. De locatie is de vroegere pastorie tuin van de Matthäusgemeinde, niet de plek van de oude kerk.

De kapel is een Bartning-noodkerk van „type B”, een van de 43 die in heel Duitsland verrezen met steun van de Wereldraad van Kerken; een schenking van 10.000 dollar van de Evangelical and Reformed Church of St. Louis maakte die in Giessen mogelijk. De gemeente voerde de fundering en het metselwerk zelf uit volgens het motto „hulp tot zelfhulp”, terwijl de houtconstructie, deuren en ramen als seriematig vervaardigde, geschonken bouwdelen werden geleverd.