St. Remigius, Parochiekerk in Merdingen, Duitsland.

St. Remigius is een parochiële kerk in Merdingen met barokke architectuur, uitgewerkte stucwerkdecoraties, sierlijke altaren en plafondschilderingen. Het interieur toont het precieze vakmanschap van verschillende gespecialiseerde kunstenaars uit die periode.

Een kerk in Merdingen wordt voor het eerst vermeld in 1139, toen zij toebehoorde aan het prinsbisdom Bazel. In 1346 kwam zij aan de Duitse Orde en viel zij onder de commanderij in Freiburg im Breisgau tot de secularisatie van 1806 haar aan het groothertogdom Baden deed toevallen. Nadat een onweer haar in 1737 onherstelbaar had gemaakt, werd zij in 1738 afgebroken en door Johann Caspar Bagnato herbouwd; de eerste dienst in de nieuwe kerk vond plaats op 1 oktober 1740.

De kerk toont het werk van Italiaanse kunstenaars zoals Francesco Pozzi, die de stucwerkdecoraties maakte. Dit onthult de nauwe kunstzinnige verbindingen tussen Italië en Duitstalige gebieden in de 18e eeuw.

De kerk staat op het verhoogde voormalige kerkhof midden in de dichtbebouwde dorpskern; het uitzicht vanuit het noorden is aangetast door de afbraak van de barokke straatmuur. De westtoren verdeelt de gevel in drieën, met het hoofdportaal onder een grote beeldennis. In 1811 werd het kerkhof naar de dorpsrand verplaatst, maar het graf van pastoor Joachim bleef bewaard.

De kerk werd door de Denkmalstiftung Baden-Württemberg uitgeroepen tot 'Monument van de maand juli 2006'. De onderscheiding gold de restauratie van 2005 tot 2006, de meest recente in een reeks die al in 1778 begon onder Franz Anton Bagnato, zoon van de bouwmeester.