Sandberg, Statistisch district in noordwestelijk Neurenberg, Duitsland

Sandberg is een statistische wijk in het noordwesten van Neurenberg gelegen tussen het ziekenhuis Klinikum Nord, de begraafplaats Johannisfriedhof, de rivier Pegnitz en de begraafplaats Westfriedhof. Het gebied bestaat voornamelijk uit woongebouwen uit het begin van de 20e eeuw met brede straten, groene ruimtes en een ordelijke indeling.

Tot ver in de 19e eeuw was Sandberg open veld in de gemeente Wetzendorf, doorsneden door de Schnieglinger Straße, de oude landweg naar Schniegling en Fürth. In de jaren 1890 begon de bebouwing met woon- en bedrijfsblokken langs de Johannisstraße en in het oostelijke deel; de beschermde huizen Helmstraße 14 en Johannisstraße 132 en 134 dateren uit die tijd. Wetzendorf, en daarmee Sandberg, werd in 1899 bij Neurenberg ingelijfd. Tot in de jaren 1920 stond het gebied op stadsplattegronden als „Neu-Wetzendorf“; de naam Sandberg verwijst naar de winning van schuurzand.

De naam Sandberg komt van het schuurzand (Scheuersand) dat hier vroeger werd gewonnen, waaraan de Sandbergstraße ten westen van het Johannisfriedhof herinnert. Bij het huidige Westbad lag het Poetenwäldchen, verzamelplaats van de Pegnesischer Blumenorden vanaf de oprichting in 1644 tot de verhuizing naar de Irrhain bij Kraftshof in 1678; een monument in de vorm van een leesplank staat in een klein amfitheater van steenblokken. In de voormalige BMF-metaalfabriek geeft de Sandberg-Verlag de publicaties van de Verein Geschichte für alle uit, en in Wilhelm-Marx-Straße 8 produceert en verkoopt de Lebküchnerei Fraunholz.

De wijk wordt goed bediend door tramlijnen met haltes op Johannisfriedhof, Julienstraße en Westfriedhof, waardoor het gemakkelijk is om het centrum van Neurenberg te bereiken. Het gebied is voetganger vriendelijk en de meeste lokale attracties liggen op loopafstand.

Het Westbad is het drukst bezochte van de drie gemeentelijke openluchtbaden van Neurenberg, niet het grootste. Het heeft een 10 meter hoge duiktoren en een 50-meterbad en werd in 2010/2011 verbouwd en gemoderniseerd. Bij de huidige plek lag het Poetenwäldchen, verzamelplaats van de Pegnesischer Blumenorden vanaf de oprichting in 1644 tot 1678; een monument in de vorm van een leesplank in een klein amfitheater van steenblokken herinnert daaraan.