Spee'scher Graben, Waterlichaam in Carlstadt, Duitsland.

De Spee’scher Graben is een door de zuidelijke Düssel gevoede waterloop in de Carlstadt, tussen de Poststraße en de Berger Allee. Een vanaf de Poststraße toegankelijk schiereiland verdeelt hem in een groter zuidelijk bekken en een smaller noordelijk kanaal bij het Palais Spee, nu Stadtmuseum. De huidige oevers en vorm dateren van de plannen uit de jaren 1830 van tuinarchitect Maximilian Weyhe.

De Spee’scher Graben werd vanaf 1806 aangelegd op de plaats van het voormalige bastion Marie Amalie, omdat de vrede van Lunéville van 1801 de wederopbouw van de opgeblazen vestingwerken van Düsseldorf verbood. Vanaf 1802 werden de oude verdedigingswateren omgevormd en ontstond een ring van parken met vijvers. De huidige vorm met oevers dateert uit de jaren 1830, naar plannen van tuinbouwmeester Maximilian Weyhe; rond 1885 werd een directe verbinding met de Rijn aangelegd voor hoogwaterbescherming.

De gracht dankt haar naam aan het naburige Palais Spee, dat nu het Stadtmuseum huisvest. Tot het einde van de 19e eeuw verpachtte de stad haar wateren voor de visserij: van 1878 tot 1891 betaalden de rijksgraven van Spee jaarlijks 75 mark pacht voor de Spee'scher Graben, een bedrag dat in de begroting van Düsseldorf staat.

Paden lopen langs het kanaal, waardoor je het kan volgen en de omgeving kan observeren. Let op natte plekken en begroeiing die het pad kunnen blokkeren, vooral na regenval.

Omdat de Spee’scher Graben ondanks de toevoer van de Düssel grotendeels stilstaand water is, zetten troebele stoffen, herfstbladeren van de oeverbomen en afstervende waterplanten zich er af en slibt hij snel dicht. Daarom wordt hij met korte tussenpozen uitgediept om de vorming van moerasgas en geuroverlast voor de nabije stadsdelen te voorkomen; in de begroting van Düsseldorf staan sinds de jaren 1880 geregeld bedragen voor deze reiniging.