Schloss Weil, Cultureel erfgoed kasteel in Beieren, Duitsland

Schloss Weil is een kasteel in Beieren, Duitsland, met een opvallende poortingang en omringende parkgebieden. Het landgoed omvat tuinruimtes en een gestructureerde indeling die woonomgeving, dienstruimten en open terreinen combineert.

Vanaf 1230 stond op deze plek een dominicanessenklooster, dat in 1558 gedwongen werd opgeheven. In 1817 liet koning Willem I van Württemberg hier een stoeterij aanleggen, en in 1818 bouwde de Florentijnse bouwmeester Giovanni Salucci het tweelaagse landslot, zijn eerste opdracht voor het huis Württemberg. Na het verval na de Tweede Wereldoorlog kocht het Stuttgarter artsenechtpaar Lambeck het kasteel in 1969 en liet het tot 1972 ingrijpend restaureren; verdere restauraties volgden in 1997 en 2003, en in november 2016 verwierf een ondernemer uit Fellbach het.

De plek was eerst een dominicanenklooster, gesticht rond 1230 en opgeheven in 1558; de naam Weil bleef aan het landgoed verbonden. Koning Willem I van Württemberg richtte er in 1817 een stoeterij in, en het slot dat het jaar daarop werd gebouwd diende dat koninklijke paardenfokproject. In de voormalige eetzaal is een muurschildering van het Neckarlandschap bewaard.

Schloss Weil ligt in de Esslinger wijk Weil in Baden-Württemberg, niet in Beieren. Sinds 2016 is het eigendom van een bedrijf, dus bezoek blijft beperkt tot de buitenkant; van buiten zijn de rondom lopende veranda en de glazen piramide boven het trappenhuis te zien. Het gebouw is sinds 1969 beschermd en geldt als cultureel monument van bijzondere betekenis.

Het gebouw van twee verdiepingen heeft een vierkante plattegrond met een portiek aan zowel de voor- als de achterzijde. Giovanni Salucci gebruikte gietijzeren constructies voor de veranda rond het gebouw en voor de glazen piramide boven het trappenhuis, waardoor het slot een van de eerste gebouwen in Württemberg met gietijzeren elementen is.