Lilienthalstraße Cemetery, Militaire begraafplaats in Neukölln, Berlijn, Duitsland.

De begraafplaats Lilienthalstraße is een begrafenisgrond in Berlijn-Neukölln met afzonderlijke secties voor militair personeel en burgerdoden uit verschillende perioden. Het terrein omvat verschillende soorten graven en herdenkingszones verspreid over het terrein.

De begraafplaats werd van 1938 tot 1941 aangelegd op een deel van de oude schietbanen in de Hasenheide, in opdracht van het Heeresbauamt naar een ontwerp van Wilhelm Büning. De evangelische veldbisschop Franz Dohrmann wijdde haar op 10 mei 1940 in. Vanaf april 1941 werden begravingen betaald, en doordat steeds meer burgers bij geallieerde luchtaanvallen omkwamen, werd het niet de geplande centrale Berlijnse oorlogsbegraafplaats. In oktober 1950 kwamen het Volksbund en de Senaat van West-Berlijn overeen dat dit de centrale oorlogsgravenplaats van Berlijn zou zijn.

Aan de vooravond van de Volkstrauertag houdt de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge hier een herdenkingsplechtigheid, sinds midden jaren negentig protocolair omkaderd door de Bundeswehr en bijgewoond door militaire attachés en vertegenwoordigers van buitenlandse ambassades. Sinds 2011 gebruikt de vereniging Nike de begraafplaats voor evenementen en tentoonstellingen over de Duits-Poolse betrekkingen; sinds 2018 vinden er begrafenissen volgens islamitisch ritueel plaats.

De plek is uitgebreid en goed georganiseerd, dus zorg ervoor dat u voldoende tijd inplant voor een aangename wandeling. Informatieborden helpen bezoekers zich te oriënteren en de indeling te begrijpen.

In 1966 werd een kubus in de buitentrap van de ceremoniehal ingebouwd, die als crypte dient. Eerst stond daar de „Eichenkranz” van Ludwig Gies uit de Neue Wache; sinds die in 2004 naar het Deutsches Historisches Museum ging, herbergt de ruimte het beeld „Sorgende Frau” van Fritz Cremer.