St. Antonius, Gotische parochiekerk in Trier, Duitsland.

St. Antonius is een gotische parochiekerk in Trier met spitsbogen, ribbenkgewelven en hoge ramen in zijn stenen gevel. Het gebouw toont de verticale nadruk en technische precisie die typisch zijn voor middeleeuwse Duitse religieuse architectuur.

St. Antonius werd tussen 1458 en 1514 gebouwd als opvolger van de Antoniuskapel en verving de buiten de stadsmuur gelegen kerk St. Maria zur Brücke, waarvan de afgelegen ligging tot betekenisverlies had geleid. Oorspronkelijk laatgotisch, kreeg ze later rococoelementen. In de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd, onder meer twee vóór 1900 door Alexander Linnemann uit Frankfurt gemaakte ramen, werd ze volgens plannen van de Trierer architect Heinrich Otto Vogel herbouwd, die het grotendeels verwoeste gewelf herstelde.

De kerk is gewijd aan de heilige Antonius de kluizenaar, en haar naam leeft voort in de aangrenzende Antoniusstraße bij de Viehmarkt. De rococokansel van 1762, mogelijk uit het atelier van Ferdinand Tietz, kwam hier in 1812 uit het dominicanenklooster bij de dom toen dat werd afgebroken; hij toont evangelisten, kerkvaders en dominicanen.

St. Antonius staat aan de Antoniusstraße bij de Viehmarkt in het Trierer stadsdeel Mitte, op korte loopafstand van de Hauptmarkt. De ingang ligt aan de straat; het hoge hoofdschhip met netgewelf en het lage, asymmetrische zijschip zijn de twee ruimtes om te vergelijken. In het zijschip zijn de rococokansel van 1762 en twee zandstenen epitafen van 1607 en 1609 te vinden.

De twee zandstenen epitafen in de zijbeuk, gemaakt in het atelier van Hans Rupprecht Hoffmann in 1607 en 1609, herdenken burgemeester Cornelius Schott en de synodale rechter Leonhard Eisenkrämer. De rococopreekstoel van 1762, mogelijk uit het atelier van Ferdinand Tietz, kwam hier in 1812 uit het toen afgebroken dominicanenklooster bij de dom.