Church of Our Saviour, Protestantse kerk in Kallstadt, Duitsland

De kerk van de Verlosser staat op de verhoogde Kirchberg boven de Deutsche Weinstraße in het centrum van Kallstadt. Het vierkante gotische koor, gedateerd in het late 13e eeuw, heeft steunberen met versierde geveltoppen en een toren met een barokke leien lantaarn. De gele zandsteen is grotendeels ongepleisterd. Ten westen sluit een barok schip aan met een korfboogportaal en het opschrift „1772”.

De kern van de begane grond, de vroegere Albanuskapel, dateert uit het late 13e eeuw; in de 15e eeuw werd hij verbouwd met de toren die uit het koor oprijst. In 1502 maakte bisschop Johann III von Dalberg Kallstadt tot een eigen parochie, los van Pfeffingen. Het schip werd in 1772 afgebroken en vervangen door een barokke zaalkerk in noord-zuidrichting, waarna de kerk de naam St. Salvator kreeg.

De kerk was oorspronkelijk aan de heilige Albanus gewijd en werd op 11 januari 1502 een zelfstandige parochie, toen bisschop Johann III von Dalberg haar op verzoek van de gelovigen van Pfeffingen losmaakte, omdat de winterlijke tocht daarheen bezwaarlijk was. Als herinnering aan die afhankelijkheid moest de predikant van Kallstadt jaarlijks met de gelovigen in processie naar Pfeffingen trekken, daar een hoogmis houden en een kaars schenken; vanaf 1505 betaalde de parochie jaarlijks 9 gulden aan de predikant van Pfeffingen.

De kerk staat op de verhoogde Kirchberg boven de Deutsche Weinstraße; vanaf de lagere straat loopt de toegang langs een keermuur omhoog. Het barokportaal met gesneden deur en het jaartal 1772 ligt aan de zuidzijde. Het gotische koor met de toren vormt nu een zijkapel die vanuit het schip toegankelijk is.

De begane grond van de toren, het oude gotische koor, dateert uit het late 13e eeuw en is vermoedelijk de oorspronkelijke Albanuskapel; in de 15e eeuw groeide de toren eruit voort. In de zuidelijke buitenmuur zit de 17e-eeuwse grafsteen van schout Hans Lorenz Schüller met drie reliëfklokken die hij rond 1668 schonk.