St. Blasius, Neogotische kerk in Buchenbach, Duitsland.

St. Blasius is de rooms-katholieke parochiekerk van Buchenbach, in 1811 gebouwd door Johann Weber uit Bräunlingen en in 1898–1901 naar plannen van Max Meckel in neogotische vorm verbouwd. Het witgepleisterde gebouw heeft hoekblokken en vensteromlijstingen van rode zandsteen, een steil rood pannendak met kruis en een vierkante toren met wijzerplaat en rode pannenspits. Hoge boogvensters met donker glas staan in de rechtergevel.

Een aan de heilige Blasius gewijde kapel stond hier al in 1463, verbonden met het klooster St. Blasien. De huidige kerk werd in 1811 gebouwd naar plannen van Johann Weber uit Bräunlingen, herzien door Friedrich Arnold, en op 15 november 1811 gewijd. Max Meckels neogotische verbouwing begon in 1898 en werd op 20 oktober 1901 door aartsbisschop Thomas Nörber gewijd.

Het Blasius-patronaatschap gaat terug op bezittingen van het benedictijnenklooster St. Blasien in Buchenbach, die het tijdens de Investituurstrijd van Rudolf van Zwaben, tegenkoning van Hendrik V., kreeg toegewezen. Later kwamen de heilige Anna en de heilige Agatha als nevenpatronen erbij. De vroegere kapel op deze plek, voor het eerst vermeld in 1463, bood plaats aan 300 personen, te weinig voor de 1220 zielen die in 1786 werden geteld.

De kerk is bereikbaar via hoofdwegen vanuit Buchenbach en bevindt zich op een gemakkelijk te vinden plaats in het centrum van de stad. Bezoekers moeten rekening houden met het feit dat diensten en religieuze ceremonies het moment van bezoek kunnen beïnvloeden.

De kerk van 1811 kwam in één jaar tot stand: de eerste steen werd op 12 mei gelegd en op 15 november werd ze gewijd. Het eerste orgel kwam uit het Munster van Freiburg, in 1708 gebouwd door Johann Christoph Albrecht; orgelbouwer Nikolaus Schuble uit Pfaffenweiler nam het in betaling aan en verplaatste het naar Buchenbach.