St. Jakobus, kerkgebouw in Duitsland

St. Jakobus Achslach is een parochiakerk in het centrum van Achslach, Beieren, gebouwd van grijze veldsteen met een opvallende toren die in de late 19e eeuw werd verhoogd. Het interieur kenmerkt zich door een barok hoofdaltaar uit het begin van de 18e eeuw, zijaltaren met heiligenschilderijen, barokke relikwieën die de relieken van Sint Hilarius bevatten, en een werkend orgel gebouwd in het midden van de 19e eeuw.

Een aan de heilige Jakobus de Meerdere gewijde kerk is in Achslach rond 1527 attest. Na de verheffing tot parochie in 1818 en de samenvoeging met Allersdorf werd de kleine, bouwvallige kerk grotendeels afgebroken. Het veldstenen gebouw, in januari 1832 aanbesteed, werd in 1833 in nog geen zes maanden opgetrokken door bouwmeester Jakob Achatz uit Viechtach en op 6 juni 1837 door hulpbisschop Bonifaz Kaspar von Urban geconsacreerd. De 15e-eeuwse toren werd in 1867 verhoogd en met een leistenen piramide afgesloten; de laatste grote renovatie vond plaats van 2008 tot 2013.

De kerk is gewijd aan Sint-Jacobus, wat de sterke christelijke traditie van de gemeenschap weerspiegelt. Tegenwoordig blijft het een actieve plaats waar dorpsgenoten samenkomen voor zondagse diensten en lokale viering, met de zijaltaren en heiligenbeelden als brandpunten van gebed en devotie.

De kerk bevindt zich in het centrum van Achslach aan de voet van de Kirchberg-heuvel nabij de rivier Teisnach, wat gemakkelijke voetgangers toegankelijkheid biedt. Bezoekers kunnen ook de kleine grot met een Mariabeeld in de tuin verkennen en rond het omringende kerkhof wandelen.

Het orgel werd in 1852 gebouwd door Carl Ludwig Edenhofer uit Regen, niet in 1854; in dat jaar verbouwde hij het en voegde een tweede klavier en een Physharmonika-register toe. Het is zijn vroegste gedocumenteerde werk en waarschijnlijk zijn enige bewaarde instrument met een Physharmonika-register. Een door hem doorgevoerde registerruil werd in 1975 na een beoordeling door Eberhard Kraus teruggedraaid.