Neues Stadthaus, Administratief gebouw in Berlijn-Mitte, Duitsland.

Het Neues Stadthaus is een vijf verdiepingen tellend administratief gebouw aan de Parochialstrasse in het Berlijnse district Mitte, in 1937/38 gebouwd naar plannen van Kurt Starck en Franz Arnous als handelsgebouw voor de verzekeraar Städtische Feuersozietät. De gevel ligt aan de straat en het huisvest vandaag het Standesamt Mitte, een van de grootste burgerlijke standen van Duitsland.

Het Neues Stadthaus werd in 1937/38 gebouwd als handelsgebouw naar plannen van Kurt Starck en Franz Arnous, een van de weinige bouwwerken die volgens de sinds de jaren 1910 besproken plannen voor de Molkenmarkt werden uitgevoerd. De eerste gebruiker was verzekeraar Städtische Feuersozietät. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog dient het de Magistrat van Groot-Berlijn en vanaf 1990 de Berlijnse Senaat; door zijn onbeschadigde vergaderzaal was het eerst de zetel van de stadsvergadering.

De naam van het gebouw veranderde na 1945: het naburige Stadthaus aan de Molkenmarkt, dat als stadhuis diende, heet sindsdien Altes Stadthaus, terwijl dit voormalige verzekeringspand de naam Neues Stadthaus kreeg. Daarna diende het de Magistrat van Groot-Berlijn en vanaf 1990 de Berlijnse Senaat. Vandaag huist er het Standesamt Mitte, een van de grootste burgerlijke stand-kantoren van Duitsland, waar huwelijken worden gesloten.

Het Neue Stadthaus staat aan de Parochialstraße, op korte afstand van de Molkenmarkt en dicht bij het Rotes Rathaus in het district Mitte. Het is een in gebruik zijnd gebouw van de Senaat, dus de toegang blijft beperkt tot openbare dienstverleningsruimten zoals het Standesamt Mitte; informeer vooraf naar de openingsvoorwaarden.

Het gebouw werd in 1937/38 neergezet als handelspand voor de verzekeraar Städtische Feuersozietät en is een van de weinige bouwwerken die volgens Richard Ermischs ontwerp van 1933 voor een administratief forum rond de Molkenmarkt tot stand kwamen. Op de plek aan de Parochialstraße stonden huizen, waaronder nummer 27, waar Ernst Friedrich tot 1933 zijn antioorlogsmuseum had.