St. Markus, Barokkerk in Sießen, Duitsland

Sint-Marcus in Sießen is een klooster- en parochiekerk, van 1726 tot 1729 gebouwd naar plannen van Dominikus Zimmermann. De lichtgele gevel met witte pilasters staat achter een witte muur; links rijst een vierkante toren met klok en kleine koepel op, rechts sluit een ronde apsis aan. Binnen dragen vier 14 cm dikke baksteengewelfen de witte zaal, waar het hoogaltaar wordt omgeven door roodbruine marmeren zuilen met vergulde kapitelen.

Een voorgaande kerk op het landgoed van ridder Steinmar von Strahlegg werd in 1260 overgenomen door de dominicanessen van Saulgau en in 1348 bij het klooster ingelijfd. Na de barokisering van 1683-1685 liet priorin Maria Josepha Baizin een nieuw klooster en kerk bouwen; de eerste steen werd gelegd op 4 april 1716. Franz Beer von Au begon de werken en na zijn dood in 1722 nam Dominikus Zimmermann de kerk over, gebouwd 1726-1729. Wijbisschop Franz Johann Anton von Sirgenstein wijdde haar in op 16 mei 1733.

De kerk is gewijd aan de heilige Marcus, in oude bronnen St. Marxen genoemd; de vroegere kerk droeg dit patronaat al. Het klooster lijft de kerk in 1348 in. Binnen hebben de gewelfschilderingen van Johann Baptist Zimmermann uit 1729 de Eucharistie als thema en tonen scènes uit het Oude en Nieuwe Testament.

De kerk staat op het terrein van het klooster Sießen in Bad Saulgau, in het district Sigmaringen. De koren van de dominicanessen zijn boven elkaar gebouwd: beneden het beglaasde winterkoor, daarboven als tribune het zomerkoor, met het orgel op de achtergrond. Een restauratie van 2002 tot 2003 herstelde de gewelven en het dak nadat er scheuren waren ontstaan.

De kerk bewaart een reeks laat-rococo-inrichtingstukken uit 1762-1763: de preekstoel, twee zijaltaren en het hoogaltaar, waarvan de snijders onbekend zijn. In 1878-1883 werd de overige rococodecoratie verwijderd; de diocesane vicaris Georg Dengler uit Regensburg noemde die in een verslag in de meest smakeloze en overdadige rococostijl.