Hornbach monastery, Benedictijner klooster in Pirmasens, Duitsland

Het klooster van Hornbach is een voormalige benedictijner abdij in Hornbach, bij Pirmasens. Van de 11e-eeuwse pijlerbasiliek van 72 meter lang, met twee apsissen, vijf torens en een westbouw, resteren alleen bouwkundige overblijfselen van de kloostergebouwen. Het langgerekte stenen gebouw met roodbruin pannendak, muren van roodachtige zandsteenblokken, vijf hoge boogvensters met rode kozijnen, drie kleine dakkapellen en een slanke dakruiter met puntige spits en windvaan, huisvest nu een hotel en het museum Historama Kloster Hornbach.

Sint Pirmin stichtte het klooster in 741 en vestigde het als een belangrijk religieus centrum. Zijn begraving op de plaats na zijn dood in 753 verhoogde het spirituele belang en trok pelgrims uit de regio.

De naam van het klooster komt van de middeleeuwse stad Gamundias, het huidige Hornbach. Sinds de herontdekking van het oorspronkelijke graf in 1953 komen pelgrims weer naar het lege graf, dat via enkele treden bereikbaar is die eindigen voor een geprofileerde zandstenen omlijsting; een vensteropening stelde pelgrims in staat het schrijn van de heilige aan te raken. De Protestantse Kerk van de Palts liet in 1957 een kapel boven het graf bouwen.

Bezoekers kunnen het terrein verkennen en een museum met religieuze objecten in de voormalige kloostergebouwen bekijken. De plaats biedt ook een hotel en restaurant, zodat bezoekers de ruimte comfortabel kunnen ontdekken.

De lege graftombe bereikt men via enkele treden die eindigen voor een geprofileerde zandstenen omlijsting aan het voeteneinde van de grafnis; door deze vensteropening konden pelgrims het schrijn van de heilige aanraken. Ze geldt als het oudste bekende getuigenis van kerkelijke bouwkunst in de Palts. De laatste abt, graaf Anton von Salm, bracht de relieken van Pirmin in 1558 naar Speyer.