Kloster Blankenburg

Kloster Blankenburg is een Dominicaans klooster bij Oldenburg gelegen op uitgestrekt terrein langs de rivier Hunte. Het complex bestaat uit meerdere gebouwen uit verschillende periodes, van de beschermde hoofdstructuur uit de late 13e eeuw tot structuren die in latere eeuwen zijn toegevoegd.

Het klooster werd in 1294 gesticht toen vijf adelen uit Bremen land van graaf Johann II van Oldenburg kochten om een thuis voor nonnen te creëren. De gemeenschap groeide over de eeuwen met toevoeging van nieuwe gebouwen die de groeiende betekenis ervan weerspiegelen.

De kloosterkerk toont de sobere architecturale stijl die typisch is voor Dominicaanse gemeenschappen, ontworpen voor gemeenschappelijk gebed. De indeling van de ruimten laat zien hoe het religieuze leven rondom gedeelde praktijken was georganiseerd.

Het complex ligt buiten het centrum in een rustige locatie langs de Hunte omgeven door bos en open veld. Bezoekers moeten weten dat het terrein momenteel institutioneel in gebruik is en de toegang beperkt kan zijn.

De naam Blankenburg verschijnt voor het eerst in een inzegningsdocument van het klooster en zou kunnen komen van een non genaamd Blanca die deel uitmaakte van de oorspronkelijke gemeenschap. Deze lokale traditie verbindt de identiteit van de plaats met een specifieke persoon uit de stichtingstijd.