Martinskirche, Evangelisch-lutherse kerk in Dautphe, Hessen, Duitsland

De Martinskirche in Dautphe is een protestantse zaalkerk van breuksteen op een lichte verhoging, bestaande uit drie verbonden bouwdelen: een schip uit de 11e eeuw, een vensterloze westelijke aanbouw genaamd Wendelstein en een oostelijke koortoren uit omstreeks 1275. De scheepsmuren zijn grotendeels in visgraatverband gemetseld; een rondboogtympaan boven het zuidportaal uit 1959/60 toont Sint-Maarten die zijn mantel met een bedelaar deelt.

Dautphe wordt in de Lorsch-codex van 791 voor het eerst vermeld als centrum van zending in het Hessische achterland. Omstreeks 1100 verrees de stenen kerk; in de 12e eeuw kwam aan de westzijde de vensterloze Wendelstein erbij, en rond 1275 verving een oostelijke koortoren de opgegeven westtoren. In 1526 nam Dautphe het protestantse geloof aan, en Albanus Nepotianus was er van 1529 tot 1535 de eerste lutherse predikant.

De kerk is gewijd aan de heilige Martinus, de Frankische nationale heilige, afgebeeld op het zegel van pastoor Konrad in 1279. Dautphe was in de middeleeuwen zetel van een Sendgericht (kerkelijk gerecht) en de parochie omvatte na de afscheiding van Buchenau en Eckelshausen nog 15 dorpen. Het tympaan boven het zuidportaal van 1959/60 kopieert een middeleeuwse voorstelling van Martinus die zijn mantel met een bedelaar deelt.

De kerk staat op een lichte verhoging binnen een ommuurd kerkhof dat tot 1816 als begraafplaats diende. Het zuidportaal met het rondboogtympaan waarop Sint-Maarten zijn mantel deelt, is de hoofdingang; aan de westzijde werden in 1960 een spitsboogportaal en twee kleine vensters aangebracht. Het interieur is bereikbaar via meerdere deuren naar de galerijen.

De dakstoel, dendrochronologisch gedateerd op een kap in de winter van 1087/1088, geldt als de oudste van Duitsland en een van de oudste van Europa. De eiken balken werden vers verwerkt, waardoor een bouw in 1088 mag worden aangenomen.