Hannoverscher Bahnhof, Spoorwegstation in Osnabrück, Duitsland

Het Hannoverscher Bahnhof is een rood bakstenen stationsgebouw aan de Sandbachstrasse in Osnabrück, geopend in 1855 als eindpunt van de Hannoversche Westbahn. Het hoofdgebouw ligt aan de straat, met daarachter de voormalige sporen, werkplaatsen en bijgebouwen. Na de opening van het nieuwe Hauptbahnhof enkele honderden meters oostelijker verloor het station zijn rol voor reizigers.

Het station opende in 1855 als eindstation van de Hannover-Westbahn en bleef dit tot de lijnuitbreiding naar Rheine in 1856. Deze uitbreiding veranderde het van een regionaal eindpunt in een actievere spoorwegknooppunt.

De naam van het station komt van de Hannoversche Westbahn naar Löhne, geopend op 22 november 1855. Burgemeester Johann Carl Bertram Stüve bewerkstelligde in 1848 een tracé ten oosten van de stad om de lokale economie te steunen, waardoor het eindstation hier kwam te liggen en niet ten westen van Osnabrück.

Het gebouw is verkocht en niet meer openbaar toegankelijk; het voormalige station is alleen van buiten te bekijken. Het staat aan de Sandbachstraße, enkele honderden meters ten westen van het huidige Osnabrücker Hauptbahnhof, waar de lijnen Wanne-Eickel–Hamburg elkaar kruisen. De rode bakstenen gevel en de vroegere perronhal zijn vanaf de straatkant het best te zien.

De goederenfunctie van het station eindigde met de opening van het gecentraliseerde goederencentrum in de wijk Fledder in 1913, waarna het terrein anders werd gebruikt. Het bakstenen gebouw huisvestte later administratieve kantoren van Deutsche Bahn tot 2004, toen het werd verkocht en gesloten voor het publiek.