Kloster Fraulautern, Augustijner klooster in Saarlouis, Duitsland.

Kloster Fraulautern is een voormalig Augustijn-klooster met een barokke kerk gelegen langs de rivier de Saar in Saarlouis. Het complex diende eeuwenlang als centrum voor onderwijs en geestelijk leven in de regio.

In 1129 gaf de edelman Adalbert zijn bezittingen in Fraulautern aan aartsbisschop Meginher van Trier, opdat monniken van de abdij van Mettlach er een kerk en een klooster zouden bouwen; Mettlach aarzelde, waarop Adalbert zijn stichting voor 15 pond terugkocht en aan aartsbisschop Albero van Montreuil schonk, die omstreeks 1142 augustijner kanunniken uit Springiersbach aanstelde. Aartsbisschop Hillin van Falmagne richtte in 1154 een adellijk kapittel op, dat paus Adrianus IV op 23 januari 1155 bevestigde. Rond 1160 namen augustijner koorzusters het klooster over, dat in de jaren 1790 tijdens de Franse Revolutie werd opgeheven.

De naam Fraulautern komt van de vrouwen (Frauen), de zusters van de abdij, en vermoedelijk van het Keltische woord „Lutra“ voor een moerassige beek, voor het eerst vermeld in een akte van 1280. Het klooster nam alleen meisjes onder de zeven jaar aan wier adeldom tot in de zestiende generatie was bewezen; vanaf 1249 mocht het klooster kandidates weigeren.

De gebouwen van de voormalige abdij staan bij de Saar in Fraulautern, nu deel van Saarlouis, en worden gebruikt door de Grundschule onder de naam 'Im Alten Kloster'. Omdat het een werkende basisschool is, zijn de binnenruimtes niet vrij toegankelijk; de bewaarde delen zijn vanaf de straat te zien en toegang wordt vooraf met de school afgestemd.

Het eerste kloosterzegel dateert van 1225 en toont het symbool van de Heilige Drievuldigheid, de patrones van het huis. In 1249 verleende paus Innocentius IV het klooster het recht kandidates af te wijzen, zodat niemand een nieuw lid kon opdringen. De naam Fraulautern komt van de nonnen en vermoedelijk van het Keltische woord „Lutra“, moerassige beek.