Schimmelmann-Mausoleum, Neoclassicistisch mausoleum in Wandsbek, Duitsland

Het Schimmelmann-mausoleum is een classicistische koepelgraf nabij de Christuskerk in Hamburg-Wandsbek. Het sobere exterieur omsluit een koepelzaal gedragen door vier dorische zuilen, met twee halve koepels aan noord- en zuidzijde en een halfrond venster aan oost- en westzijde. In de zijnieksen staan de twee sarcofagen van donker, geel geaderd Carrara-marmer; de vloer is een mozaïek van gekleurde stenen met een rozet in het midden.

Schimmelmann stierf in 1782 in Kopenhagen en werd eerst bijgezet in de St. Petrikirche van de Duitse gemeente; in 1785 werden zijn resten naar Wandsbek overgebracht. Het mausoleum werd van 1787 tot 1791 gebouwd naar ontwerpen van Carl Gottlob Horn, op verzoek van de erfgenamen vereenvoudigd. In 1792, tien jaar na zijn dood, werd Schimmelmann er bijgezet, zijn vrouw Caroline in 1795.

Op voorstel van de Wandsbeker pastor Boie werd het mausoleum in 1923 gedenkplaats voor de in de oorlog gevallen Wandsbekers: de sarcofagen werden in een vlak gewelf ongeveer een meter onder de vloer verzonken en aan de muren kwamen twintig panelen met in totaal 1000 namen. De inwijding viel samen met het 300-jarig bestaan van de kerkelijke gemeente.

Het mausoleum staat nabij de Christuskirche in Hamburg-Wandsbek. De oorspronkelijk westelijke ingang werd in 1896 naar de oostzijde verplaatst. In 1923 werden de sarcofagen ongeveer een meter onder de vloer in een vlak gewelf verzonken en werden twintig platen met in totaal 1000 namen aan de wanden aangebracht.

De marmeren sarcofagen arriveerden per schip uit de Italiaanse steengroeven in 1790, getransporteerd naar de haven van Hamburg. Deze kostbare inspanning om dergelijke materialen aan te voeren onthult hoe veel belang de familie hechtte aan de kwaliteit van de inhoud van het graf.