St. Johann, Neogotische kerk in Oberneuland, Bremen, Duitsland

St. Johann is een eenbeukige bakstenen zaalkerk met een ingesnoerd koor dat eindigt in een vijfzijdige absis, gebouwd van 1858 tot 1860 naar ontwerp van Heinrich Müller. De zijmuren van het schip worden geleed door vijf hoge spitsboogvensters met drielichtig maaswerk en zes slanke, getrapte steunberen. Een vierkante westtoren van drie verdiepingen reikt met de spits tot 45 meter; een grote spitsboogtriumfboog opent het koor, dat drie treden hoger ligt dan het schip.

Een klein, bouwvallig romaans voorgangergebouw stamde uit de 12de eeuw. De huidige kerk werd van 1858 tot 1860 gebouwd naar plannen van Heinrich Müller, als een veel grotere neogotische bakstenen kerk, en op 23 december 1860 ingewijd. In 1937 werd de leien dakbedekking vervangen door holle pannen en verdwenen de pinakels en kruisbloemen.

De kerk is genoemd naar Johannes de Doper. Het orgel uit 1966 van de Oost-Friese werkplaats Ahrend & Brunzema volgt de traditie van het Noord-Duitse barokorgel; in 1996 voegde Ahrend zeven stemmen toe op een derde klavier. De gemeente organiseert vandaag een seniorenkring, een kinderkoor, het kerkkoor terra nova, een trombonekoor en christelijke verkenners.

De kerk staat aan de Oberneulander Landstraße 41, op de hoek van de Hohenkampsweg, in Oberneuland. Het koor ligt drie treden boven het schip en is bereikbaar via een grote spitsboogvormige triomfboog; het westportaal opent onder een roosvenster. Het kerkhof naast de kapel bevat oorlogsgraven en grafstenen van vóór 1930.

Het oudste voorwerp in de kerk is het achtkantige, kelkvormige doopvont, op de as van het schip vóór de triomfboog. Het oostelijke glas-in-loodraam van de apsis met de zegenende Christus komt uit de dom van Bremen en zou vóór 1850 zijn gemaakt, naar het voorbeeld van Bertel Thorvaldsens zegenende Christus.