Dreieinigkeitskirche, Moderne kerk in Steglitz-Zehlendorf, Duitsland.

De Dreieinigkeitskirche is een bepleisterde zaalkerk van metselwerk, in 1928 gebouwd naar plannen van Otto Rudolf Salvisberg in de stijl van de Nieuwe Zakelijkheid. De rechthoekige zaal meet 26 bij 13 meter en biedt 350 zitplaatsen; alleen de vensterbanken en de daklijst zijn van kunststeen van schelpkalk. Een daktorentje rijst gelijk met de westgevel op boven een driedelig portaal onder drie smalle venstersleuven. De kerkzaal op de verdieping heeft licht bepleisterde muren, een vloer van grenenhout en een donker houten balkenplafond; op de begane grond liggen de gemeenteruimten.

De Dreieinigkeitskirche werd op 26 februari 1928 ingewijd en gebouwd naar plannen van Otto Rudolf Salvisberg voor de Dreieinigkeits-Gemeinde Berlin-Süd, een van de drie zelfstandige gemeenten die in 1924 ontstonden uit de Evangelisch-Lutherische Freikirche, die haar diensten in de Schönebergse Paul-Gerhardt-Kirche hield. Bombardementen in de Tweede Wereldoorlog lieten de kerk uitbranden; diensten vonden plaats in een barak en later in een gemeenteraad, en de herbouwde kerk werd in 1953 opnieuw ingewijd. In 1947 sloot de Immanuelgemeinde zich aan; in november 2005 ging de gemeente op in de St. Mariengemeinde en sinds 10 mei 2015 is zij weer zelfstandig.

De kerk fungeert als verzamelplaats voor de lokale protestantse gemeenschap in het dagelijkse spirituele leven. Het ruimte wordt gebruikt voor erediensten en persoonlijke gebedsmomenten die het gemeenschapsleven bepalen.

De kerk is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer, met verschillende bus- en treinlijnen die de wijk bedienen. Bezoekers moeten kort voor de diensten aankomen om een geschikte zitplaats te vinden.

Sinds 2010 groeit de gemeente door het werk met migranten, en een van de twee predikanten richt zich daarop in dit gebouw. De Dreieinigkeitskirche heeft ook kerkasiel verleend aan Iraanse en Afghaanse asielzoekers die uitgezet dreigen te worden.