Wessobrunn Abdij, Benedictijner klooster in Wessobrunn, Duitsland

Wessobrunn Abbey is een benedictijns klooster in Opper-Beieren met gebouwen met sierlijk stucwerk, stenen beeldhouwwerk en versierde binnenruimten. Het complex omvat gebieden rond drie bronnen die sinds de vroegste dagen op het terrein bestonden.

Het klooster werd opgericht in 753 en kreeg in 788 de status van keizerlijke abdij, direct antwoordend aan de Karolingische kroon. Deze speciale rang hielp het belangrijk instituut te blijven gedurende de middeleeuwen.

De naam Wessobrunn gaat waarschijnlijk terug op ‘bron van Wetsin’, een veldnaam die het klooster overnam; een volkse lezing verbindt Wesso met het Keltische woord voor jachthond. Het Wessobrunner Gebet, een beroemde vroege Duitse christelijke tekst, werd eeuwenlang in de kloosterbibliotheek bewaard en berust nu in de Bayerische Staatsbibliothek. Van de 16e eeuw tot 1803 waren de monniken onafgebroken actief als auteurs en leraren.

Het terrein van de voormalige abdij ligt in het dorp Wessobrunn, ten zuiden van Weilheim in Opper-Beieren. De site is een beschermd monument; de kloosterkerk en de omliggende gebouwen bereikt u te voet vanuit het dorpscentrum. Delen van het complex zijn in gebruik en mogelijk niet toegankelijk. Het terrein is vlak, maar de paden tussen de gebouwen zijn deels grind.

Een non genaamd Diemud produceerde rond 1150 ongeveer 45 manuscripten, wat het klooster transformeerde tot een centrum voor manuscriptschrijving. Haar persoonlijke output biedt zeldzaam inzicht in het belang van schrijfwerk in het middeleeuwse kloosterleven.