Wolkenhäuschen, Cultureel erfgoedmonument in Wernigerode, Duitsland

De Wolkenhäuschen is een kleine stenen schuilplaats op de top van de Brocken, de hoogste berg van de Harz. Het gebouw heeft een vierkante plattegrond, muren van gestapelde stenen met mos in de voegen en een klein puntig houten dak. Binnen staan eenvoudige houten banken.

Het Wolkenhäuschen werd in 1736 gebouwd op last van graaf Christian Ernst zu Stolberg-Wernigerode voor 17 taler, als eerste bekende bebouwing op de Brocken-top. Het diende wandelaars als onderkomen. Beschadigd bij het Amerikaanse luchtaanval van 17 april 1945, werd het in 1954 gerestaureerd door leden van de Kulturbund van de DDR. Na de opening van de grens in 1989 volgde opnieuw een restauratie; in 1990 onthulde Maria Fürstin zu Stolberg-Wernigerode een nieuwe Goethe-plaquette.

De naam Wolkenhäuschen („huisje in de wolken”) raakte vroeg in gebruik en verving de aanduiding „klein huis op de Brocken”, omdat de top 306 dagen per jaar in nevel ligt. Het gebouw is een vierkante schuilplaats van droge stenen met een klein puntig houten dak, waarvan de spleten met mos zijn gevuld, en houten banken binnen. Een plaat aan de zuidzijde herinnert aan Goethes bezoek in 1777; in 1954 in Ilsenburg opnieuw gegoten en in 1990 vernieuwd door Maria Fürstin zu Stolberg-Wernigerode.

Het Wolkenhäuschen staat op de Brocken-top op 51.80000, 10.61570, tegenwoordig dicht omringd door het nieuwe Brockenhotel en het museum Brockenhaus. Van 13 augustus 1961 tot de grensopening in 1989 was de top voor particulieren gesloten; het leger gebruikte het huis als opslag voor bouwmateriaal en als onderkomen voor voertuigen. De toegang volgt vandaag de regels van het Brockenplateau.

De naam is niet door de bouwers gekozen: hij verving de eerdere aanduiding ‘klein huis op de Brocken’, omdat de top 306 dagen per jaar in nevel ligt. Het stenen onderkomen kostte in 1736 zeventien taler, en de spleten tussen de stenen werden met mos gevuld.