Albani-Friedhof, Begraafplaats en architectonisch monument in Göttingen, Duitsland

De Albanifriedhof is een buiten gebruik gestelde begraafplaats van ongeveer 12.600 m² aan de zuidoostrand van de Göttinger binnenstad, net buiten de voormalige stadsmuur en grenzend aan het Cheltenhampark in het noorden. Slechts dertig grafstenen resteren, de oudste uit 1816; tussen lage zandstenen sokkels staat het omheinde neogotische granieten grafmonument van Carl Friedrich Gauss.

Het werd in 1783 buiten de stadsmuren gesticht en onderging vijf uitbreidingen, waarvan de laatste in 1963 werd afgerond. Na de opening van een nieuw kerkhof in 1975 bereikte het zijn huidige vorm.

De begraafplaats is genoemd naar de aangrenzende evangelisch-lutherse Sint-Albanikerk. Omdat er geen begrafenissen meer plaatsvinden, dient het terrein als openbaar park: op warme zomeravonden wordt er tussen de graven gevierd en gebarbecued, en de Schwänchenteich in het noordwesten is het laatste restant van de oude stadsgracht.

De begraafplaats ligt net buiten de voormalige stadsmuur aan de zuidoostrand van de oude stad en grenst noordelijk aan het Cheltenhampark; ingangen zijn er via de Teichweg en de Schildweg. Er vinden geen begravingen meer plaats; het terrein dient als openbaar park waar mensen op warme zomeravonden tussen de graven zitten en barbecueën. In het noordwesten ligt de Schwänchenteich, het laatste restant van de oude gracht.

Vandaag resteren nog maar ongeveer dertig grafstenen, de oudste uit 1816, nadat in de Tweede Wereldoorlog de meeste graven en de omringende muur werden verwoest. Het omheinde neogotische granieten grafmonument voor Gauss werd pas in januari 1859 geplaatst, naar een ontwerp uit 1856 van de Hannoveraanse architect Heinrich Köhler, met een bronzen medaillon van Heinrich Hesemann.