Schloss Oberlauterbach, Middeleeuws waterkasteel in Pfeffenhausen, Duitsland

Schloss Oberlauterbach is een middeleeuwse waterkasteel in Pfeffenhausen met een bakstenen structuur van vier verdiepingen en achthoekige koepeltorens op elke hoek. De gebouwen liggen onregelmatig gerangschikt rond een centrale binnenplaats omgeven door arcades.

Ridder Ebran von Wildenberg liet het waterslot in 1272 bouwen. In 1392 namen de Leutenpeckh von Lauterbach, een familie uit Leitenbach an der Abens, het versterkte huis over en hielden het tot 1527, toen het na de dood van Leonhard, de laatste Leuthenpeckh, aan de Puschen kwam. In 1632, tijdens de Zweedse Oorlog, verwoestte hertog Bernhard van Saksen-Weimar een deel van het slot; graaf Max von Portia bouwde het in 1663 weer op. De familie von Cetto is sinds 1845 eigenaar.

De naam van het kasteel komt van de nabijgelegen Lauterbach, een zijrivier van de Großen Laber. De pest na de Zweedse oorlog van 1632 overleefde in de streek slechts één mens; de Pestkapelle herinnert daar nog aan. De huiskapel naast de ingang in de noordvleugel dateert van omstreeks 1740.

Het kasteel staat in het centrum van Oberlauterbach direct aan de Lauterbach, een zijbeek van de Große Laber, en is te voet vanuit het dorp bereikbaar, niet via een park. Het vier verdiepingen tellende bakstenen gebouw omsluit één arkadenbinnenplaats; de ingang ligt in de noordvleugel, waar de huiskapel van omstreeks 1740 naast de deur staat en waar noordelijk de vroegere stallen lagen. Het geheel met bijgebouwen en kasteeltuin is als monument beschermd.

De bakstenen muren van het kasteel omsluiten een arcadehof, en in de noordvleugel ligt naast de ingang de huiskapel van omstreeks 1740. Het terrein staat als Bodendenkmal D-2-7237-0219 geregistreerd vanwege middeleeuwse en vroegmoderne sporen in de bodem, waaronder resten van eerdere gebouwen en afgebroken vleugels.