Hydroelectric power plant in Zülow, Waterkrachtcentrale in Sternberg, Duitsland.

De Wasserkraftwerk Zülow is een gebouw van rode baksteen met een rood pannendak, hoger op de rechterhoek, waar drie paar groene dubbele deuren onder twee vensters en een lamp aan een beugel liggen. De linkervleugel heeft vijf hoge rechthoekige vensters. Het water van het Mildenitzkanaal valt 22 meter door een betonbuis van 1,80 meter naar twee Francisturbines.

Plannen voor elektriciteitsopwekking hier dateren van 1908, maar de bouw door Philipp Holzmann AG begon pas in 1922, na de Eerste Wereldoorlog. De door de staat opgerichte Mecklenburg-Schwerinsche Landes-Elektrizitätswerke voltooide de centrale, die in 1924 op het net kwam. In 1945 demonteerden Sovjetsoldaten de oorspronkelijke turbinesets en braken met een tank door de muur van de machinehal; de huidige turbines dateren van 1954 en de generatoren werden in 2005 vernieuwd.

De naam van de centrale komt van het dorp Zülow ten oosten van Sternberg, waar de Mildenitz over 5,8 kilometer werd omgeleid om de centrale te voeden. Het water gaat door een tunnel van 250 meter, een klein meer en een tweede stuwmeer voordat het 22 meter naar de turbines valt. De tunnel was een compensatie zodat de akkers van de familie Oertzen na de onteigening verbonden bleven.

De centrale ligt in Zülow, ten oosten van Sternberg, aan het Mildenitzkanal te midden van een eindmorenerug. Bewaard zijn het kanaal, de betonnen bruggen eroverheen, het peilhuisje, het inlaatwerk, het woonhuis en het machinegebouw; de schakel- en roosterinstallatie uit 1954 worden als museumstuk bewaard. Sinds 2004 is het terrein particulier bezit, dus bekijkt men de gebouwen van buitenaf.

In 1945 braken soldaten van het Rode Leger met een tank door de buitenmuur van de machinehal om bij de grote turbines te komen; op de plek van het gat staat nu een grote poort. De twee turbinesets dateren uit 1954, de generatoren werden in 2005 vernieuwd. Sinds 22 april 2004 is de centrale eigendom van een particuliere eigenaar.