Wallfahrtstätte Eremitage

Wallfahrtstätte Eremitage is een kloostercomplex op bosgrond met een kapel met renaissance- en gotische architectonische kenmerken, een eremitageverblijf, een heiligtehuisje en een buitengebedruimte onder de bomen. Het terrein bevat religieuze kunstwerken en functioneert nog steeds als een actieve plaats van aanbidding en bedevaart.

Het complex ontstond in 1684 toen een jezuïetbroeder het stichtte op de plaats van een Mariakapel die tijdens de Dertigjarige Oorlog was vernietigd. Van 1953 tot 1966 herbergde de plaats een gemeenschap van religieuze vrouwen, wat een van de weinige herrichtingen van kloosters in het post-Reformatietijdperk vertegenwoordigde.

De plaats trekt pelgrims die in het bosgebied naar stil gebed en contemplatie zoeken, wat zijn rol als spiritueel toevluchtsoord voor lokale verering weerspiegelt. De naam Eremitage verwijst naar eremietentradities, en deze erfenis van eenzame religieuze praktijk vormt nog steeds hoe bezoekers de ruimte benaderen.

De plaats ligt langs een belangrijke federale weg en is met de auto redelijk gemakkelijk bereikbaar. Religieuze diensten en pelgrimsaantrekkingen vinden regelmatig plaats, dus van tevoren controleren op geplande activiteiten zal bezoekers helpen hun bezoek in te plannen.

In de kapel staat een barok altaar uit 1736 en een Pietà-sculptuur voltooid in 1961 door kunstenares Else Hoffmann uit Düsseldorf. Deze kunstwerken onthullen hoe het heiligdom religieuze artistieke tradities door de eeuwen heen bewaarde en verder ontwikkelde.