Wallfahrtskirche Dieburg, Pelgrimskerk in Dieburg, Duitsland

De Wallfahrtskirche Dieburg is een witgepleisterde kerk met raamkozijnen van rode zandsteen en een donker leien dak. De T-vormige plattegrond verbindt een eenbeukig schip met een transept; het langgerekte gotische oostkoor met vijf traceervensters rijst boven het schipdak uit. De westtoren eindigt in een achthoekige spits met een kruis.

Een romaanse basiliek is gedocumenteerd in 836, mogelijk met een vrijstaande vierkante klokkentoren waarvan de fundamenten onder de zuidelijke transeptarm zijn gevonden. Na een brand in 1216 werd de toren afgebroken en vervangen door een Mariakapel die in 1232 werd ingewijd. De zijbeuken werden in de 14e eeuw dichtgemetseld, de zuidelijke transeptarm werd in 1697 toegevoegd en de noordelijke in 1712-1715.

De kerk wordt ook Gnadenkapelle genoemd naar het Vesperbild op het hoogaltaar, een Piëta die sinds de 15e eeuw pelgrims trekt. Sinds 1972/73 toont een Stationsweg met zes terracotta beelden van de Darmstadtse keramieksculptor Adam Winter (1903–1978) de Zeven Smarten van Maria.

Het gebouw ligt in de oude binnenstad en is gemakkelijk bereikbaar via Marienstrasse. Als actieve gebedplaats verwelkomt het bezoekers het hele jaar door, hoewel het raadzaam is om openingstijden te controleren omdat er regelmatige diensten plaatsvinden.

Het hoogaltaar draait om een Vesperbild, een piëta van de Maagd met de dode Christus, sinds de 15de eeuw vereerd als genadebeeld; daaraan dankt de kerk haar tweede naam, Gnadenkapelle. De opgravingen van 1930/31 legden onder de zuidelijke transeptapsis de fundamenten bloot van een vrijstaande vierkante klokkentoren, mogelijk een zeldzame Duitse campanile.