Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt, Katholieke pelgrimskerk in Sossau, Straubing, Duitsland

De Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt is een eenbeukige pelgrimskerk met een romaanse kern, een hoog gotisch koor toegevoegd in 1350 onder abt Friedrich van Windberg; het schip werd in dezelfde tijd verhoogd, maar de toren behield zijn oorspronkelijke hoogte. Binnen zijn fresco's van Joseph Anton Merz (1777), een hoogaltaar van Mathias Obermayr (1777) en een laatbarokke preekstoel, zijaltaren en orgeltribune.

Een voorgangerkerk is gedocumenteerd in 1146; rond 1140 schonk Albert von Bogen Sossau aan de abdij van Windberg, waar abt Gebhard een nieuwe kerk liet bouwen, ingewijd in 1178. In 1350 voegde abt Friedrich een hoog gotisch koor toe en verhoogde het schip, terwijl de toren zijn eerdere hoogte behield. Het eenbeukige interieur werd tot in de 18e eeuw herhaaldelijk gewijzigd.

De naam van de kerk komt van een legende dat engelen het gebouw per boot over de Donau naar Sossau brachten; twee omlijste panelen in het schip beelden deze overtocht af. De Frauenglöckl, een 13e-eeuwse klok en een van de oudste van Straubing, zou de ochtend na de reis door de engelen zijn geluid.

De kerk bevindt zich in de wijk Sossau in Straubing en verwelkomt bezoekers naast erediensten. Binnenin kunt u het originele orgel en interieurverfraaiingen bekijken op momenten dat er geen diensten plaatsvinden.

Bij een opgraving langs de kerkmuren in 1736 bleek dat het gebouw helemaal geen fundering heeft. Keurvorst Karl Albrecht, vanaf 1742 keizer, zag dit als bewijs van de overvaartlegende en vierde de kerk als het „teutsches Loretho", een Duits Loreto.