Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt, Katholieke bedevaartskerk in Bad Kötzting, Duitsland.

De Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt is een eenbeukige zaalkerk met een vlak tongewelf, gebouwd van 1750 tot 1765 in Weißenregen, een deel van Bad Kötzting. De toren heeft een bovenverdieping bekroond met een uihelm en lantaarn. Het schipgewelf droeg oorspronkelijk een groot fresco van de Hemelvaart van Maria, in 1880 en opnieuw in 1912 overschilderd; het koorgewelf toont de Geboorte van Maria.

Een legende verhaalt van een wonderdadig beeld dat uit de beeldenstorm in Nabburg werd gered en aan een eik hing die in 1584 afbrandde, terwijl het beeld ongedeerd bleef. Het klooster Niederaltaich bouwde in 1593 een kapel in Weißenregen, die in 1611 door een grotere werd vervangen en in 1659-1660 werd uitgebreid. De huidige laatbarokke kerk verrees tussen 1750 en 1765 en werd op 1 mei 1765 door de Regensburgse wijbisschop von Wolframsdorf ingewijd.

De bedevaart draait om het genadebeeld in het hoogaltaar, een houten Mariabeeld van 45 cm uit het vroege 14e eeuw; het Christuskind, de kronen en de zijden gewaden werden pas in de barok toegevoegd. Volgens de legende bleef het beeld ongedeerd bij de brand van een eik in 1584 en werd het daarna in een veldkapelletje geplaatst. In het portaal hangen meerdere votiefschilderijen.

De kerk staat in Weißenregen, een wijk van Bad Kötzting, niet in het stadscentrum; je komt er over de weg en niet te voet vanuit Kötzting. De bronnen vermelden geen drempelvrije toegang, dus ga niet uit van een gelijkvloerse ingang. Het schip is één zaal onder een vlak tongewelf; kansel en altaren zijn het best te bekijken in het ochtendlicht van de zuidramen.

Het spreekgestoelte werd in 1758 met de hand gemaakt door kunstenaar Johann Paulus Hager en vertoont gesneden bijbelse taferelen, inclusief de profeet Jona in de buik van een vis. Deze gedetailleerde snijwerk vertegenwoordigt een zeldzaam voorbeeld van 18e-eeuws vakmanschap en kunst.