Wallfahrtskirche Maria-Hilf, Katholieke bedevaartskerk in Vilsbiburg, Duitsland

Wallfahrtskirche Maria-Hilf is een neoromanische wandpfeilerkerk met apsis, gebouwd van 1832 tot 1836 naar plannen van Joseph Schlotthauer, hoogleraar aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in München, en gewijd op 14 augustus 1836. Tussen 1877 en 1885 kwamen onder bedevaartdirecteur Ignaz Berger twee brede zijbeuken, een voorhal en twee torens erbij. Ze staat op een hoogte aan de zuidrand van Vilsbiburg en heet ook Bergkirche.

Een schoorsteenveger genaamd Donatus Barnabas Orelli bouwde in 1687 de eerste kleine kapel hier als uiting van zijn persoonlijke vroomheid. Bijna 150 jaar later werd deze vervangen door de veel grotere neoromanische kerk die tussen 1832 en 1836 werd gebouwd.

De naam Maria-Hilf verwijst naar een afbeelding van Maria die gelovigen al generaties lang om hulp aanroepen. De kerk trekt bezoekers aan die komen bidden en kaarsen aansteken om hun persoonlijke intenties uit te drukken.

De kerk ligt op een heuvel ten zuiden van het stadscentrum en is van verschillende kanten zichtbaar, wat navigatie makkelijk maakt. Het is over het algemeen overdag toegankelijk, maar het is verstandig om vooraf de actuele openingsuren te controleren, omdat deze kunnen veranderen afhankelijk van evenementen.

De kerk bewaart een band met Rome: in 1872 schilderde de redemptorist broeder Max Schmalzl een icoon in het gewelf van de huiskapel van het voormalige klooster, een kopie van het 14e-eeuwse icoon dat paus Pius IX in 1867 toevertrouwde aan de redemptoristenkerk Sant'Alfonso aan de Via Merulana. Dat beeld werd in de omgeving van Vilsbiburg bekend en geliefd.