St. Georg Walldürn, Kleine basiliek in Walldürn, Duitsland

St. Georg Walldürn is een barokke bedevaartskerk, gebouwd van 1698 tot 1714 en voltooid qua inrichting in 1728. Ze is opgetrokken uit rode zandsteen, met lichtere stenen pilasters die de muren verdelen, en heeft een transept en een driekantig gesloten koor, geflankeerd door twee met lantaarns bekroonde torens. Het steile grijze leien dak loopt uit in een kleine donkere spits met een kruis. De onderste verdiepingen van de noordtoren stammen van de middeleeuwse kerk, en het westportaal, in 1723 ontworpen door Johannes Weydt, draagt het wapen van paus Johannes XXIII.

De bedevaart begon rond 1330, toen volgens een verslag uit 1598 priester Heinrich Otto gewijde wijn op het corporale morste en daarop een afbeelding van de gekruisigde Christus verscheen. Paus Eugenius IV bevestigde het wonder in 1445 en verleende aflaten. De kerk werd van 1698 tot 1714 herbouwd, de inrichting voltooid in 1728, en paus Johannes XXIII verhief haar in 1962 tot basilica minor.

De kerk is de bestemming van een van de grootste bloedprocessies in Duitsland, waar pelgrims lopend in processies rond het heiligdom gaan. Deze jaarlijkse verering verbindt religieuze verering met een traditie die nog steeds het leven van de stad bepaalt.

De kerk ligt op een helling; de oostelijke koorzijde, vroeger de schouwzijde, is van beneden het best te zien. Het pelgrimsplein ten westen, met de kapel van de Lourdesgrot, is pas na de Tweede Wereldoorlog aangelegd. Die kapel is in 2018 heropend na een brand die in juni 2017 het interieur verwoestte.

Het altaar bevat een speciale relikwie onder glas: de originele doek van 1330 met de mysterieuze vlek die als teken van heiligheid wordt beschouwd. Deze schat wordt alleen op bepaalde feestdagen zichtbaar gemaakt voor het publiek en blijft verder verborgen voor bezoekers.