Venner Moor, Natuurreservaat in Senden, Duitsland

Venner Moor is een natuurreservaat bij Senden met veen, meren en berkenbossen die ongeveer 149 hectare beslaan. Het landschap wordt gevormd door water en vegetatie en biedt leefruimte voor veel dier- en plantensoorten.

Het Venner Moor is een voormalig hoogveen dat grotendeels is afgegraven voor turf; in het centrum liggen vier grote, inmiddels met water gevulde turfputten waar de vernatting langzaam op gang komt. Een kwekerij gebruikte de turfachtige bodem in het noordoostelijke deel van het berkenbos tot in de jaren 1980 voor rododendrons, en veel van die niet-inheemse struiken bleven na de sluiting achter. Het gebied is aangewezen als natuurreservaat en als beschermd gebied volgens de Habitatrichtlijn.

De naam van het veen komt van het nabije dorp Venne in de gemeente Senden. De romans Der Moorkönig (1999) en Die Rückkehr des Moorkönigs (2010) van Eva Maaser nemen het landschap van het Venner Moor als uitgangspunt. In 2002 werden hier scènes opgenomen voor de eerste Tatort uit Münster, Der dunkle Fleck, waarin een veenlijk wordt gevonden.

Het gebied is ontsloten door fiets- en wandelpaden die het doorkruisen, met twee parkeerplaatsen aan de rand; deze routes worden druk gebruikt. Het Dortmund-Emskanaal loopt er direct langs. De met water gevulde turfputten in het centrum zijn oude afgravingen, dus blijf op de gemarkeerde paden.

Het veen herbergt een van de laatste bekende populaties van de veenmol in Noordrijn-Westfalen. Sinds de jaren 1980, toen een kwekerij het gebruik van de turfachtige bodem in het noordoosten voor rododendrons opgaf, bleven veel van deze niet-inheemse struiken in het reservaat achter.