Tribüne, Theater in Charlottenburg, Duitsland.

De Tribüne was een theater aan de Otto-Suhr-Allee in Berlijn-Charlottenburg, bij het huidige Ernst-Reuter-Platz. De zaal was oorspronkelijk de aula van het Ottilie-von-Hansemann-Haus, een meisjesgymnasium uit 1915 van architecte Emilie Winkelmann, met ongeveer 300 plaatsen. Het theater bestond van 1919 tot 2008 en werd van 2009 tot 2011 kortstondig heropend.

Opgericht in september 1919 als politiek-expressionistisch podium, opende de Tribüne met twee stukken van Walter Hasenclever. De doorbraak kwam op 30 september 1919 met de première van Die Wandlung van Ernst Toller, geregisseerd door Karlheinz Martin met Fritz Kortner in de hoofdrol. Na 1945 was het het eerste Berlijnse theater dat heropende, op 1 juni 1945 onder Viktor de Kowa. Het sloot op 31 december 2008 en werd van 2009 tot 2011 kortstondig nieuw leven ingeblazen.

De naam van het theater duidt het toneel aan als tribune, een platform voor politiek spreken: het opende in 1919 met expressionistische stukken, en dadaïsten als George Grosz en Raoul Hausmann hielden er scheldkanonnades tegen het publiek. Latere decennia brachten boulevardkomedies, en vanaf 2000 wijdde de met een kritiekprijs bekroonde revue Die verbrannten Dichter zich aan schrijvers wier werk onder de nazi's werd verbrand.

Het theater stond aan de Otto-Suhr-Allee in Charlottenburg, bij het huidige Ernst-Reuter-Platz, toen Am Knie geheten. Het sloot op 31 december 2008 na de boksmusical Der Kampf des Jahrhunderts; van september 2009 tot 2011 was het kort weer in bedrijf. De zaal, ooit de aula van het in 1915 gebouwde meisjesgymnasium Ottilie-von-Hansemann-Haus, bood plaats aan ongeveer 300 toeschouwers.

De zaal was oorspronkelijk de aula van het Ottilie-von-Hansemann-Haus, een meisjesgymnasium uit 1915 van architecte Emilie Winkelmann, met ongeveer 300 plaatsen. Na de heropening in 1945 betaalde het publiek ook met levensmiddelen, briketten, sigaretten of kousen.