Stiftsruine Bad Hersfeld

De Stiftsruine Bad Hersfeld is een Romaanse kerkruïne die als de grootste van dit soort in de wereld wordt erkend. De behouden muren en zuilen strekken zich uit over een uitgestrekt gebied en tonen de oorspronkelijke schaal en grandeur van wat hier eens stond.

De abdij werd in 769 opgericht als benedictijnenmonastiek onder aartsbisschop Lullus en onderging verschillende reconstructies door de eeuwen heen. Haar vernietiging vond plaats tijdens de Zevenjarige Oorlog in 1761, waarna zij eerder als ruïne bleef bestaan dan te worden herbouwd.

Sinds 1951 herbergen de ruïnes het Bad Hersfelder Festspiele, een jaarlijks festival waar toneelproducties en concerten tussen juli en september plaatsvinden tegen de achtergrond van middeleeuwse muren. De plaats is uitgegroeid tot een levend podium waar kunst en geschiedenis elkaar ontmoeten.

Het terrein is open en toegankelijk, met informatieve panelen die de geschiedenis en kenmerken van de ruïnes uitleggen. Rondleidingen zijn beschikbaar voor bezoekers die gedetailleerde inzichten in de architectuur en de voormalige rol van de abdij willen krijgen.

De Katharinenturm-toren bevat de Lullusbel uit 1038, een van de oudste nog steeds actief gebruikte klokken in Duitsland. Hij luidt bij speciale religieuze gelegenheden en verbindt bezoekers van vandaag met duizend jaar tradities.