St. Ludwig

St. Ludwig is een katholieke kerk in Ludwigshafen met neoromaanse architectuur met drie beuken gescheiden door zes massieve zuilen van Untersberg-marmer. Twee karakteristieke torens omlijsten de zijkanten van het gebouw en definiëren de algehele samenstelling.

Het gebouw werd in 1858 gesticht en in 1862 ingewijd, waarbij Koning Lodewijk I beide gebeurtenissen actief ondersteunde. Na ernstige bombardementschade door een luchtaanval in 1945 werd het tussen 1949 en 1954 volledig gereconstrueerd.

De kerk is genoemd naar Koning Lodewijk I van Beieren, die in 1858 aanwezig was bij de eerste steenlegging. Deze naam weerspiegelt de sterke verbinding tussen het gebouw en de Beierse koningsgeschiedenis.

De binnenruimte is relatief groot en er is voldoende ruimte om de verschillende gebieden te verkennen, inclusief de altaargedeelten en zijkapellen. Bij een bezoek moeten bezoekers voorzichtig zijn met oneven vloeren en zich de tijd nemen om de details van de moderne inrichting waar te nemen.

Het gebouw werd geïnspireerd door de Basilica di San Lorenzo in Florence en incorporeerde elementen van neoromaanse stijl in zijn drie-schepen basilicastructuur. Deze architectonische ontlening is relatief zeldzaam in de regio Rijnland-Palts en maakt het gebouw architectonisch opmerkelijk.