Schellfischtunnel

De Schellfischtunnel is een spoorwegtunnel die zich ongeveer 1 kilometer onder het oppervlak van Altona uitstrekt en het voormalige station met de visserijhaven verbond. De passage heeft een bakstenen voering en bevat 21 veiligheidsnissen waar arbeiders zich konden schuilen tijdens treindiensten.

De constructie vond plaats tussen 1873 en 1895 en verving een eerder hellend systeem dat last had van herhaalde aardverschuivingen. De diensten begonnen met stoomlocomotieven en schakelden in 1909 over op elektrische energie, waardoor dit een van de eerste gelectrificeerde spoorlijnen in de regio werd.

De naam komt van visschepen die vanaf 1889 door hier heen gingen, wat Hamburgs rol als groot distributiepunt voor visserijproducten in de regio weerspiegelt. Arbeiders en transportbedrijven vertrouwden op deze passage als een belangrijke verbinding tussen de stad en de haven.

De tunnel is niet langer in actieve spoorwegdienst, maar kan worden bezocht via rondleidingen wanneer deze beschikbaar zijn. De donkere, vochtige ondergrondse omgeving betekent dat bezoekers stevig schoeisel en passende kleding moeten dragen.

Tegenwoordig herbergt de tunnel af en toe kunsttentoonstellingen en culturele evenementen en biedt een ongebruikelijke ondergrondse ruimte voor creatieve projecten. Dit moderne gebruik toont hoe historische infrastructuur een tweede leven in Hamburgs culturele scene heeft gevonden.

Locatie: Altona

Ontstaan: 1893

Officiële opening: 1876

Lengte: 961 m

GPS-coördinaten: 53.54890,9.93450

Laatste update: 10 december 2025 om 16:59