Maximiliansgrotte

De Maximiliansgrotte is een grot met meerdere kamers gelegen in Neuhaus an der Pegnitz op een hoogte van ongeveer 500 meter. De natuurlijk gevormde ruimten vertonen kalksteen formaties die aanzienlijk door het gesteente uitstrekken.

De grot werd voor het eerst gedocumenteerd in 1596 en kreeg in 1852 zijn huidige naam als erkenning van een Beierse vorst. Systematische verkenning volgde deze naamsverandering en onthulde de volledige omvang van het ondergrondse systeem.

De naam van de grot eert een Beierse vorst en weerspiegelt de verbinding tussen lokale geografie en Europese geschiedenis. Bezoekers ontmoeten sporen uit verschillende periodes, omdat archeologische vondsten variëren van prehistorische nederzettingen tot soldaten uit vroegere conflicten.

Bezoekers volgen verlichte paden door de grot, die in 1994 van elektrische verlichting werden voorzien. Rondleidingen maken veilige verkenning van alle toegankelijke gebieden van het systeem mogelijk.

Een onderscheidende formatie genaamd Eisberg rijst op uit de grotvloer en boeiet door zijn buitengewone grootte. Deze stalagmiet behoort tot de meest opmerkelijke van zijn soort in de regio en wordt actief gezocht door veel bezoekers.

Locatie: Neuhaus an der Pegnitz

Hoogte boven de zeespiegel: 500 m

Lengte: 130 m

Breedte: 80 m

Onderdeel van: Cultural heritage D-5-6335-0039 Neuhaus an der Pegnitz

Website: http://maximiliansgrotte.de

GPS-coördinaten: 49.62860,11.58830

Laatste update: 8 december 2025 om 22:02