Abbaye de Berich

De Abbaye de Berich was een oud benedictijns klooster in Edertal dat op een smalle heuvel boven de noordelijke oever van de rivier de Eder lag. Het had een gotische kerk en beschikt over ondersteunende gebouwen die waren ingericht voor de monastieke gemeenschap.

Graaf Engolf van Battenberg stichtte het klooster in 1196 als benedictijnse gemeenschap. Aartsbisschop Konrad van Mainz verleende bescherming, en koning Filips gaf in 1205 officiële erkenning.

De abdijkerk bood onderdak aan ongehuwde dochters uit adellijke families die een religieus leven wilden leiden. De gemeenschap ontving schenkingen van land en middelen ter ondersteuning van hun geestelijk werk.

De ruïnes liggen onder water in het Edersee-reservoir en worden alleen zichtbaar bij lage waterstand. Bezoekers moeten de waterstand controleren voordat ze gaan en stevig schoeisel dragen om de locatie te verkennen.

Tussen 1912 en 1914 werd de kerk steen voor steen afgebroken en elk stuk werd genummerd. De stenen werden later opnieuw samengevoegd en de kerk werd herbouwd in het nieuwe dorp Neu-Berich.