Wittichen Abbey

Wittichen Abbey is een klooster gevestigd in een smal dal van de Kleine Kinzig-beek, omgeven door dichte Zwartwaldbossen. Het complex omvat een barokke kerk en diverse kloostergebouwen rond een centraal binnenplein.

Het klooster werd in 1324 gesticht door Sint Luitgard met 33 zusters, gesteund door de graven van Geroldseck en koningin Agnes van Hongarije. Na de secularisatie in 1803 sloot het klooster en werden de meeste gebouwen herbestemd of verdwenen.

De barokke kerk bevat het graf van de heilige Luitgard, en het kerkhof bevat graven van middeleeuwse graven. Deze plaats diende als een centrum van gebed en gemeenschapsleven voor de Arme Klarissen gedurende vele eeuwen.

Rondwandelpaden rond het terrein van de abdij bieden goed uitzicht op het complex en het omliggende landschap. De paden zijn over het algemeen goed gemarkeerd en verbonden met informatieborden die de eerdere mijnbouwgeschiedenis van het gebied uitleggen.

De Langer Bau, een woonhuis uit de 17e eeuw voor abdissen, is een van de weinige bewaard gebleven gebouwen na de sluiting van het klooster in 1803. Dit huis toont hoe comfortabel de onderkomens waren voor de leiding van de abdij in vergelijking met de eenvoudige cellen van gewone zusters.