Siebenröhrenbrunnen

De Siebenröhrenbrunnen is een fontein met zeven waterspuiten die in een stenen structuur zijn gerangschikt en de Renaissance-architectuur weerspiegelen. De constructie kenmerkt zich door een ondiep waterbecken met een boogvormig raamwerk dat de decoratieve elementen ondersteunt.

De fontein verschijnt voor het eerst in schriftelijke documenten uit 1364, en de huidige vorm werd in 1541 door Balthasar Wolff herbouwd. Deze reconstructie bepaalde zijn uiterlijk, met meerdere ververvingen die in de daaropvolgende eeuwen plaatsvonden.

De fontein toont portretmedaillons gemaakt door beeldhouwer Karl Federlin, met afbeeldingen van historische figuren en bijbelse scènes op zijn structuur. Deze gesneden details geven de fontein een verhaalkarakter dat bezoekers kunnen ontdekken terwijl zij voorbijlopen.

De fontein bevindt zich dicht bij de kerk van St. Kilian en is gemakkelijk bereikbaar te voet. Gezien de centrale locatie kunnen bezoekers het combineren met andere nabijgelegen bezienswaardigheden in de omgeving.

Het water kwam uit een natuurlijk warme bron en stroomde zo overvloedig dat de fontein zelfs in strenge winters zelden bevroor. Alleen een extreem koude periode in januari 1726 slaagde erin zijn anders constante watercirculatie te onderbreken.