Keizerpalts Ingelheim, Keizerlijk paleis museum in Ingelheim am Rhein, Duitsland

De Keizerpalts Ingelheim is een Karolingisch paleiscomplex in Nieder-Ingelheim, tussen 780 en 800 begonnen onder Karel de Grote en voltooid onder Lodewijk de Vrome. De kern mat 145 bij 110 meter op een terras boven de Rijn. Bovengronds resteren de Aula regia, delen van de noordvleugel en de Heidesheimer Tor; de overige plattegrond is in de bestrating gemarkeerd met stroken van drie lichte travertijnplaten.

Karel de Grote verbleef voor het eerst in Ingelheim in september 774 en begon het paleis rond 780-800; Einhard rekent het naast Nijmegen tot zijn twee palatia met wonderbaarlijke architectuur. Lodewijk de Vrome voltooide het en hield er tussen 817 en 840 vijf rijksvergaderingen. Na het huwelijksfeest van Hendrik III in 1043 verloor het paleis zijn functie; de Hohenstaufen versterkten het en Karel IV was in 1354 de laatste heerser die er verbleef.

De paleiskerk, in de 10e eeuw gebouwd ten zuiden van de absishal, werd in de 12e eeuw in romaanse stijl vernieuwd en is het enige gebouw van het complex dat nog in gebruik is. Na instorting tijdens de Franse revolutionaire bezetting begon in 1803 de restauratie; in 1861 werd de neoromaanse klokkentoren gebouwd en in 1965 het schip gereconstrueerd. De opgravingen leverden 3.000 fragmenten beschilderd muurpleister en vloertegels van marmer en porfier op, deels te zien in het bezoekerscentrum en het museum.

Het museum is gemakkelijk bereikbaar te voet en biedt informatieve displays met panelen en reconstructies om de oude structuur te begrijpen. Een rondleiding ter plekke biedt een dieper begrip van de indeling.

Onder het museum liggen de originele stenen fundamenten van de Karolingische structuren, deels direct zichtbaar onder moderne tentoonstellingsvloeren. Dit stelt bezoekers in staat om de werkelijke grootte en grondplanontwerp van het voormalige complex ter plekke te zien.