Brückenwirt, Architectonisch erfgoedmonument in Beieren, Duitsland.

De Brückenwirt is een voormalig excursielokaal in Höllriegelskreuth, een deel van Pullach im Isartal, direct op de linkeroever van de Isar ten zuiden van de Grünwalder Isarbrücke. Franz Höllriegel bouwde het in 1848 als woon- en bedrijfsgebouw in de stijl van een Opper-Beierse Einfirsthof, een boerderij met één nok waarin woning, schuur en stal onder één dak liggen. Het pand staat op de Beierse monumentenlijst.

Steenhouwmeester Franz Höllriegel, stichter en naamgever van Höllriegelskreuth, bouwde hier in 1848 een woon- en bedrijfsgebouw in de stijl van een Opper-Beierse Einfirsthof, onder de steile hellingen van de hoge Isaroever. In 1890, ruim dertig jaar na zijn dood, verwierf de Isarwerke het pand en richtte er een kantine in voor de arbeiders van het Isarkanaal. Na voltooiing van het kanaal en de centrale Isarkraftwerk II kreeg Jakob Bosch op 21 november 1905 de eerste vergunning voor een openbare herberg.

De naam Höllriegelskreuth komt van steenhouwer Franz Höllriegel, die het huis in 1848 bouwde en in de hellingen groeves opende voor Nagelfluh. Vanaf 1890 hielden de Isarwerke hier een kantine voor de arbeiders aan het Isar-Werkkanal. Nadat kanaal en Isarkraftwerk II klaar waren, kreeg Jakob Bosch op 21 november 1905 de eerste vergunning voor een openbare uitspanning.

De Brückenwirt staat in Höllriegelskreuth op de linkeroever van de Isar, net ten zuiden van de Grünwalder Isarbrücke en aan de Isartalbahn. Vanaf de halte Höllriegelskreuth is het enkele minuten lopen, en het oeverpad langs de Isar loopt direct langs het gebouw.

Franz Höllriegel, de steenhouwer die het huis in 1848 bouwde, gaf zijn naam aan de wijk Höllriegelskreuth; hij legde ernaast ook de landschapstuin Höllriegel-Park aan en opende in de hellingen steengroeven voor de winning van Nagelfluh.