Hallenburg Disternich, Waterburcht in Vettweiß, Duitsland.

De Hallenburg Disternich is een omgracht bakstenen herenhuis op een licht verhoogd eiland, in de 16e eeuw gebouwd op een hoge sokkel van breuksteen. De twee verdiepingen rijzen onder een hoog schilddak met kleine dakkapellen en twee windvanen. De hoffront heeft vijf vensterassen met lichte zandstenen omlijstingen en blauw-witte luiken; in de nis van de voormalige ophaalbrug zit een klein rondboogportaal, bereikbaar via een smalle brug.

Een Jülichse ministerialenfamilie noemde zich vanaf de 13e eeuw naar Disternich, voor het eerst vermeld in 1217 als Euerardus de Disternich. Op 7 januari 1288 stelde Engelbert von Disternich zijn burcht aan graaf Walram van Jülich ter beschikking voor 40 mark Keulse denariën. Na 1522 bracht Katharina von dem Bongart het bezit in bij haar man Adolf von Efferen, genaamd Hall, wiens familie in de 16e eeuw het bewaarde bakstenen herenhuis bouwde en de burcht haar naam gaf.

De naam Hallenburg komt van het geslacht von Efferen, genaamd Hall, dat in de 16e eeuw het bewaarde hoofdgebouw liet bouwen. Via erfenis en verkoop kwam het goed aan de families von Colyn, von Groote en von Geyr; vanaf 1719 werd het in leen gehouden van het Keulse stift St. Maria im Kapitol. Sinds december 2017 wordt het als woongemeenschap gebruikt.

Het terrein is privé-eigendom en niet vrijelijk toegankelijk, dus bezoeken moeten van tevoren worden geregeld. De omgeving biedt mogelijkheden voor fotograferen van buitenaf en het verkennen van het omliggende terrein.

De Hallenburg was in 1964 het eerste kasteel dat de zogenoemde „kasteelkoning“ Herbert Hillebrand kocht; hij woonde er jaren met zijn gezin en liet het herenhuis begin jaren 1970 restaureren. Na jarenlange leegstand werd het kasteel in december 2017 verkocht en sindsdien als woongemeenschap gebruikt.